Żarłacz białopłetwy

Ten żyjący w ciepłych wodach rekin najbardziej lubi otwarty ocean (żyje w tropikalnych i subtropikalnych wodach całego świata), najczęściej spotyka się go na głębokości około 150 metrów, choć zdarza się, że podpływa do brzegów, zwłaszcza wysp oceanicznych. Jest absolutnym drapieżnikiem, żywi się kręgowcami: rybami, ptakami i ssakami, dużymi bezkręgowcami i padliną. Jest niebezpieczny dla człowieka – sądzi się, że ryby tego gatunku niejednokrotnie spowodowały śmierć rozbitków z katastrof wodnych i powietrznych. Żarłacz białopłetwy jest ciepłolubny, najbardziej odpowiadają mu wody o temperaturze między 20 a 28 stopni Celsjusza.

Żarłacz białopłetwy bierze swoją nazwę z białych zakończeń płetw grzbietowej, piersiowych i ogonowej. Czasami te końcówki płetw są białe i nakrapiane. Czasami są ciemne – tak jak grzbiet. Spód ciała rekina białopłetwego jest biały. Charakterystyczne dla żarłacza białopłetwego są długie, szerokie płetwy piersiowe, a także bardzo duża płetwa ogonowa. Stała się ona dla tego gatunku zgubna, gdyż w wielu regionach świata płetwy ogonowe żarłacza białopłetwego są przysmakiem, robi się z nich np. zupę. Wielkie połowy tej ryby spowodowały, że gatunek ten jest obecnie zagrożony wyginięciem, a w niektórych regionach – krytycznie zagrożony.

Żarłacze białopłetwe często pływają samotnie, czasami, gdy w jakimś miejscu jest obfitość pokarmu – skupiają się w małe stada. Widuje się te rekiny pływające w towarzystwie innych ryb, na przykład ryb pilotów, a także waleni – grindwalów krótkopłetwych, które mają znakomitą zdolność wyszukiwania kałamarnic, na które żarłacze białopłetwe też mają ochotę.

Omawiany gatunek rekina jest żyworodny, ciąża trwa około roku, w jednym miocie samica rodzi 6-15 młodych, w zależności od swoich rozmiarów. Dojrzałość płciową żarłacze białopłetwe osiągają w wieku 6-7 lat. Dorosłe osobniki dorastają do ponad 2 metrów, największy odnotowany rekin tego gatunku mierzył prawie 4 metry. Masa ciała tej ryby dochodzi do 160 kilogramów. Żarłacze białopłetwe mogą dożyć do 22 lat – tyle miał najstarszy zbadany osobnik.